Czerń i purpura

 

  Wojciech Dutka ur. 1979 rok. Zodiakalny Byk, osobnik uparty, niepoprawny pesymista, czyli racjonalny optymista. Absolwent historii i podyplomowego studium dziennikarstwa. Wolontariusz, dziennikarz radiowy, były pracownik uczelni medycznej, konsultant do spraw europejskich programów badawczych, ostatnio nauczyciel historii. Jest autorem wielu powieści. W wolnych chwilach podróżuje. Lubi wino z Nowego Świata.

  ''CZERŃ I PURPURA''

On miał 22 lata, kiedy z własnej woli trafił 

do Auschwitz, żeby nadzorować Zagładę.

Ona miała lat 20, kiedy pierwszym kobiecym

pociągiem jechała tam, by umrzeć.

Uwielbiam książki które oparte są na faktach,

i chociaż w małej cząstce mogą nam przybliżyć

i pokazać jak wielkie cierpienie i śmierć niesie wojna.

Autor opisał historię pięknej i młodej żydówki Mileny,

oraz SSmana Franza, których w rzeczywistości 

dzieli przepaść, która nie przeszkodziła 

w uczuciu, które pośród wojennej zawieruchy,

w obozie koncentracyjnym, zaczęła się rozwijać.

Historia, którą wręcz pochłonęłam w kilka godzin

pozostanie w moim sercu. Podczas czytania 

wzbudziła we mnie sporo emocji. 

Nie tylko chodzi tutaj o Milenę i Franza,

ale o cierpienia więźniów, którzy w większości

trafiali do komór na pewną śmierć.

To jest przerażająca prawda z którą nie tak łatwo

się pogodzić.

Nie łatwo się czyta powieści historyczne

w których śmierć jest na porządku dziennym,

tylko dlatego, że się jest innej narodowości, albo wyznania.

Odpowiedzialni za zbrodnie wojenne mają swoje 

zasady i wydane rozkazy - usunąć wroga, który zawinił.

Tylko czym ? Tym, że żyje ?

Czytając nie raz uroniłam łzę, nie mogąc sobie 

nawet wyobrazić piekła jaki przeżywali 

w czasie pobytu w obozie więźniowie którzy

mimo braku sił z głodu i pragnienia musieli

ciężko pracować.

Pięknie opisana historia o miłości, walce 

o każdy dzień, przetrwaniu,

okrucieństwie oraz śmierci, którą było czuć w powietrzu.

Chociaż wiele książek o II wojnie światowej

mam już za sobą, to za każdym razem

podczas czytania przeżywam na nowo 

okrucieństwa, których doznało tylu niewinnych ludzi.

''Czerń i purpura'' z pewnością do nich należy,

i pozostanie w moim umyśle na bardzo długo.

Może nie potrafię napisać tego słowami 

tak jak bym chciała, co czuję po przeczytaniu 

tej powieści.

Czuję na pewno smutek i żal,

że musiały zginąć matki i dzieci. To jest najgorsze

co może być. 

Nie jest to łatwa historia, ale nadzwyczaj piękna

chociaż bolesna, godna polecenia i przeczytania.

Bardzo mi się podobała i polecam 

ją z całego serca.

MOJA OCENA 10 / 10

PTREMIERA 2019

ZA EGZEMPLARZ DZIĘKUJE